Çocuğunuza "Hayır" demenin yolları

Çoğu anne – baba, çocuğa “hayır” kelimesinin anlamını öğretememekten yakınır. Bu nedenle anne-baba bir konuda yasak koyacaksa bu konuda kendi aralarında karar vermelidir. Peki, ama nasıl? Psk. Dan. Aile Terapisti Filiz Okuş Tezel, çocuğa “hayır” demenin yollarını anlatıyor…

• Çocuğa “hayır” kelimesi net ve kararlı bir şekilde söylenmelidir.

• Açıklandıktan sonra verilen kararlardan dönülmemelidir.

• Konuyla ilgili gereksiz bir tartışmaya girilmemelidir.

• Anne-babanın ses tonu kızgın ya da yalvarır şekilde olmamalıdır.

• Göz teması kurulmalı ve basit cümleler kullanılmalıdır.

• Kurallara uyan veya uymaya çaba gösteren çocuğun davranışları gözden kaçırılmamalıdır.

• Çocuk eğitiminde “ödüllendirme” yönteminin tercih edilmesi ve memnuniyet hissettirilmesi, çocuğun olumlu davranışının tekrarlanmasını artırmada işe yarayacaktır.

Çocuk çaba gösterdiği ve bunun karşılığını aldığı için bir sonraki deneyiminde aynı güzel tepkiyi alabilmek için çabalayacak ve bu davranış çocuk tarafından öğrenilerek kalıcı hale gelecektir.

BENİM ÇOCUKLUĞUMDA BÖYLE DEĞİLDİ!

BENİM ÇOCUKLUĞUMDA BÖYLE DEĞİLDİ!

Neden Böyle Olduk?

Benim çocukluğumda annelerimiz çalışmazdı.
Okuldan eve geldiğimde boynumdaki anahtarla kapıyı hiç açmadım.Hatta babamın bile anahtarı yoktu. Annem evimizin bir parçası gibiydi, hep evdeydi.

Her yere birlikte giderdik, zaten öyle çok da gidilecek bir yer yoktu ki.

En büyük eğlencemiz sokaklarda oynamaktı.

Sokakta oynamak diye bir kavram vardı yani.

Cafelerde, alış veriş merkezlerinde buluşmazdık.
Okula arkadaşlarımızla gider, birlikte çıkar, oynaya, zıplaya
yürüyerek gelirdik.
Servis falan yoktu. Ayakkabılarımız eskirdi.
Hatta öyle olurdu ki; çantalarımızı kaldırımlara koyar oyuna bile dalardık.
Annelerimiz bu durumu bildiklerinden,
kardeşlerimizle bizlere ekmek arası bir şeyler hazırlar gönderirdi.
Mahallemizdeki teyzeler annemiz gibiydi. Susayınca girer evlerine su içerdik.
Ya da pencereden bir sürahi bir bardak uzatır, hepimiz aynı bardaktan kana kana içerdik.

ÇOCUKLARLA İLETİŞİM ( 1 )

ÇOCUKLARLA İLETİŞİM ( 1 )

Negatif ve eleştirel yaklaştığınız zaman çocuklarınızda değersizlik korkusu çıkmaya başlıyor. Çocuğunuzda bu değersizlik korkusu çıkmaya başladığında bu direk kişiliğine yansıyor.

**Çocuğunuza disiplinle, ya da tehditle uzlaşamazsınız.  “Dediğimi yapmazsan harçlığını keserim; sokağa çıkartmam” gibi cümleler,  çocuğunuzu sizden ve toplumdan uzaklaştırır.

**Şu andan itibaren geçmişinizi silin ve çocuğunuzla olan iletişiminizi geliştirmek için niyet edin. Davranışlarınızı ona karşı değiştirin, gününün nasıl geçtiğini sorun, hal hatırını sorun. Ve çocuğunuzu ödüllendirin. Onu heyecanlandırın. Coşku ve heyecan, çocuğun araştırması için çalışması için gereken bir faktördür.

İsterken Nerede Yanlış Yapıyorsunuz?

İsterken Nerede Yanlış Yapıyorsunuz?
İste ve isteklerini evrene bırak: Evren isteklerini illaki alır sen sadece bırakmayı bil.
İsteğini olayların akışına bırak: İstedim olmuyor diyerek olumsuzlukları üzerine çekmektense bazen akışına bırakmak en doğrusudur.
İsteğini hayatında bir parça olması için iste:İstediğin şey kendi hayatında bir önemi ve özelliği olmalıdır
Zihnini sürekli bunu istediğinle meşgul etmeyi bırak:İsteğini evrene bıraktıktan sonra sürekli onun üzerine odaklanmak beyni yorar olumsuz etki oluşturur..

ÇOCUK GELİŞİMİNDE HAREKETİN ÖNEMİ...

ÇOCUK GELİŞİMİNDE HAREKETİN ÖNEMİ...

Anne rahmine düştüğü andan itibaren bebeklerin hareketlerinin bir anlamı vardır.Bebekler hareket ettikçe gelişirler.Çocuklarımıza olabildiğince hareket etmeleri için alan bırakmamız gerekmektedir. 

Hareket etmenin bir özgürlük,öğrenme aracı olduğunu belirten uzmanlar,ancak  kazalara davetiye çıkarmamak için bazı noktalara da dikkat etmek gerektiğinin altını çizmişlerdir.

Anne hamileliğini öğrendiği andan itibaren ilk olarak heyecanla beklediği şey bebeğinin hareketlerini hissetmektir…Anneler bu duyguyu ”mükemmel ve tarifi imkansız” bir mutluluk olarak tanımlarlar nitekim de öyledir.Hamilelik boyunca bebeğin hareketleri takip edilir ne zaman hareketli ne zaman değil bir anne tarafından bilinir..Olağanın dışında bir hareket kısıtlılığı olduğunda ise anne telaşlanmaya ve bir aksilik mi var diye endişelenmeye başla.Annenin psikolojisi de bebeğin hareketlerini etkilemektedir.Anne mutsuz olduğu üzüldüğü dönemlerde bebeğin hareketlerinin azaldığı,annenin mutluluğu arttığında ise bebeğin hareketleri artar ve mutluluğunu anne bile hisseder.Gebelik süresince anne karnındaki bebeğin hareketleri gebeliğin yolunda gittiğini gösterir.

Kendini keşfet sınırsız gücün olsun

Kendini keşfet sınırsız gücün olsun

Sınırsız Güç’ün Yazarından Sınırsız Güç Veren Sözler

• Hazırlıklı olarak fırsatla karşılaşmak, şans dediğimiz sıçrama tahtasıdır.
• Bilinçli düşünceden geçirmediğim bir şey beni etkilemez.
• Kişiler tembel değildir. Sadece, kendilerine esin kaynağı oluşturacak kadar güçlü amaçları yoktur.
• Etkili iletişim için, hepimizin dünyayı farklı şekilde algıladığının ve iletişimimizi bu algıya dayandırarak gerçekleştirdiğimizin farkına varmalıyız.
• Bulmak istersen, yeni bir yol mutlaka vardır.
• Başarının sırrı, acının ve zevkin seni kullanmasına izin vermeden onları kullanmayı başarabilmektir. Eğer bunu yaparsan, hayatını kontrol altına almış olursun. Eğer yapmazsan, hayat seni kontrol altına alır.
• İnançlar üretme gücüne de sahiptir, yıkma gücüne de…
• Başarısızlığı yaklaşımımızı değiştirmek için bir uyarı olarak görmek yerine kişisel bir kusur ya da hata olarak görürsek, daha en başında yenilmiş oluruz.
• Tüm kişisel atılımlar, inanç ve düşüncedeki değişiklikle başlar.
• Sorular, sınırlanmış potansiyelin kapısını açacak anahtar değerindedir.

ÇOCUKLAR VE BİTMEK BİLMEYEN SORULARI

Çocuklar ve bitmek bilmeyen soruları

“Bizim çocuk pek meraklı, sürekli sorular soruyor.” Bu cümleyi kurmayan anne baba yok gibi... Evet, çocuk meraklıdır ve öğrenmenin sınırı yoktur. Ancak çoğu zaman bu sonu gelmeyen sorularla başa çıkmaya çalışmak ya da kendini bitmek bilmeyen sorular karşısında yetersiz hissetmek, anne babalara büyük stresler yaşatabiliyor. İşte, çocuklarınızın sorularını strese girmeden karşılamanın yolları...

Küçük yaramazlar 1 yaşını geçip de az çok konuşmaya başladıklarında soruları da başlıyor. Genellikle hemen her şeyi işaret parmaklarıyla işaret ederek, “Bu ne?” diye başlıyorlar sormaya… “Buna ne, bu ne, bu ne?”

Siz de cevap veriyorsunuz… “Ağaç, kedi, kapı kolu…” Sonra o da tekrarlıyor; “Bak bu kedi!” Öğrendiklerini size öğretmeye başlıyor ve böylece tekrarlayarak öğreniyor. Üstelik, sizin her şeyi bildiğinizi varsayıyor! Yaşı büyüdükçe sorularının içeriği de farklılaşıp gelişiyor… Her geçen gün daha çok daha çok soruyor… Ve çocuğun sormaları, sizinle taa en başından güven ilişkisi kurmuşsa ve sizden aldığı cevaplardan tatmin oluyorsa, ayrıca da soru sorduğunda sorusunu cevaplamak üzere elinizden geleni yapacağınızı biliyorsa, hiç bitmiyor… Bakın, bizler anne baba olduk, ama anne babalarımıza sormaya devam ediyoruz, tecrübelerinden yararlanmak istiyoruz.

Psikolog Simon Cusworth, “Neden” sorularının, çocuğun neden sonuç ilişkisini anlama, çevresinde olanları öğrenme ve dil gelişimi üzerinde etkili olduğu gibi, aynı zamanda otoriteye karşı bir tehdit de oluşturabildiğini söylüyor ve anne babalara bazı önerilerde bulunuyor. Örneğin “Neden o anda banyo yapmak gerekiyor ya da neden yemekten önce çikolata yenmez?” gibi... Küçük meraklının soruları karşısında öncelikle anlaşılması gereken, “her sorunun cevabını bilemeyeceğiniz ve bazı soruların da bir cevabının olmadığı”. Yani, çocuğunuzun sorusu kimsenin cevabını bilmediği bir soru da olabilir.